Pages

Thursday, July 12, 2012

Defining "Success"

I have always tried to define Success, rather say i always tried to have my own definition of Success... i believe everybody has his/her own definition of Success. For few years i strongly felt Success means the ability to live the life as you think. i mean most of us have better thoughts, better lives in our minds but we hardly try to make it real.. we hardly live according to our ideals... i thought, if we could completely live according to our thoughts and ideals, then we are successful....
But as time passed the Success meant more for me.. Success means Happiness, Health, Strength, Money, Fame....  Success means Perfection.... But i don't know why, i wasn't satisfied with this definition.... Success means something else... something more than all these Money, Fame etc...
Now i feel, the true measure of success lies in how many times you smile in a day, how many wonderful moments you live in your life, how many best friends you have got, how many good books you read, how many places you travel.... it depends on how much you dream, help, care, share, love,... and the most important one, how big is the difference that you make in the lives of people around you... that defines your success.....
To make difference in the lives of people, to make difference in the whole world... i think that's the greatest achievement one can have.

Friday, May 4, 2012

Missing those days...



I wanna go back to those days of childhood….
I wanna play with the color marbles, play on the swing for the whole day
I wanna paint again.. I wanna play with colors…
I wanna dream like I used to when I was a 10 yr old.. Dream of a room full of chocolates or chewing gums…
I wanna dream of that princess of my own fairy tales
I wanna write little poems with lots of rhyming words
I wanna write short stories with ‘talking-animals’ and a moral at the end
I want those innocent days of mine….  I want them back…. 

I just wonder how things change as we grow up. Dreams change… Things that make you happy, things that piss you off, everything changes….
A mango bite chocolate or a little chewing gum used to make my day. Now I love those big diary milk bars more than the little candies. I think even our desires grow bigger as we grow up. That little mobile we used to buy in fun fairs used to be stuffs of curiosity. Now I keep checking different sites for my dream mobile, confused with HTC, Samsung or iPhone …
I won’t pray God if the power goes while watching TV, I used to do that when I was a kid, because now I know I can watch any of my favorite shows in YouTube. I don’t wait for my favorite song to be played in any music channel, because I can easily download, preserve it my PC and listen whenever I want.
Few things that frustrate me are power cut, slow internet and when there is no reply for my messages from my friends. I wonder how we used to be in contacts with friends staying far away, for years together, with just a call per year. And usually that call used to be for wishing a "Happy Birthday". Now we text each other everyday yet we fight so often. Power cut used to be fun as we used to spend those ‘powerless’ hours on terrace, looking at sky, dreaming that I would study astronomy when I grow up….. Even now I enjoy staring at night sky for hours but now I know, Astronomy is not my cup of tea…..

Change is the rule of nature. I agree life would be really boring without change, I do love the change. But I don’t know why, am recalling those unforgettable memories of childhood, wishing to live them again. May be that’s just because my mind is overloaded with the stress of a “grown-up life”….

Thursday, February 23, 2012

ಆ ಕೋಣೆ....

ನನ್ನ ಅಜ್ಜನ ಮನೆಯ ಮೆತ್ತಿಯ ಮೇಲೊಂದು ಕೋಣೆಯಿದೆ. ತುಂಬಾ ದೊಡ್ಡದಲ್ಲದ, medium size ಕೋಣೆ. ಅದಕ್ಕಿರೋದು ಒಂದೇ ದೊಡ್ಡ ಕಿಟಕಿ. ಆ ಕಿಟಕಿಯ ಪಕ್ಕ ಕೂತ್ಕೊಂಡ್ರೆ ಕಾಣಿಸೋದು ಅಜ್ಜನ ಮನೆಯ ಅಡಕೆ ತೋಟ....

ನಾನು ಚಿಕ್ಕವಳಿದ್ದಾಗ ಅದು ಮಾವನ ಕೋಣೆಯಾಗಿತ್ತು  .ಅವನು ಇಲ್ಲದ ಸಮಯ ನೋಡಿ , ನಾನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮನ ಮಕ್ಕಳು ಅವನ ಕೋಣೆಗೆ ಹೋಗ್ತಾ ಇದ್ದ್ವಿ . ಅಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿರುವ ರಾಶಿ ರಾಶಿ pen ಗಳು ಮತ್ತು ಅವನ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅದೇನೋ ಒಂಥರಾ ಕುತೂಹಲ. ಮಾವನ ಮದುವೆಯ ನಂತರ ಆ ಕೋಣೆಗೆ ಅಜ್ಜ, ಅಜ್ಜಿ shift  ಆದರು. ಅಜ್ಜಿಗೆ ಕಾಲು ನೋವಾದ್ದರಿಂದ ಆಕೆ ಆ ಕೋಣೆಗೆ ಬರೋದು ದಿನ್ನಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸಲ ಮಾತ್ರ . ಹಾಗಾಗಿ ರಜೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಕೋಣೆ ನಮ್ಮದೇ. ಅಜ್ಜಿಯ trunk ನಲ್ಲಿದ್ದ   ತರಹ ತರಹದ ಸೀರೆಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ತೆಗೆದು ನಾವು "ರಾಜಕುಮಾರಿ ಆಟ" ಆಡಿದ್ದು, ಎಲ್ಲಾ ಇನ್ನೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೆನಪಿದೆ. ಆ ಮೆತ್ತನೆಯ cotton  ಸೀರೆಗಳ ಜೊತೆ ಆಟ ಆಡುವುದೇ ಒಂಥರಾ ಮಜಾ.

ನಾನು ಓದಲು ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷ ಸಾಗರದಲ್ಲಿದ್ದೆ. ಆಗ ವಾರಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಅಜ್ಜನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆ . ಆಗ ನಾನು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಮಯ ಕಳೆದಿದ್ದು  ಆ ಕೋಣೆಯಲ್ಲೇ . ಮಾವನ ಮಗು ಶ್ರಿಚರಣನ ಜೊತೆ ಆಟ ಆಡಿದ್ದು , ಅವನ ಪುಟ್ಟ ಕೈ ಹಿಡಿದು, ಅವನನ್ನು ತಬ್ಬಿ ತಾಸುಗಟ್ಟಲೆ ಮಲಗಿದ್ದು, ಅವನ ಮೊದಲ ತೊದಲು ನುಡಿಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಆನಂದಿಸಿದ್ದು , ಅದನ್ನು ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಕೇಳಿಸಲು ಮೊಬೈಲ್ ನಲ್ಲಿ record ಮಾಡಿದ್ದು,.... ಎಲ್ಲಾ ಆ ಕೋಣೆಯಲ್ಲೇ...
ಓದಿದ್ದು , notes  ತೆಗೆದಿದ್ದು , ಗೆಳತಿಗೆ ಪತ್ರ ಬರೆದಿದ್ದು, cousins ಜೊತೆ ಹರಟಿದ್ದು , ಅಜ್ಜಿಯ ಜೊತೆ ಕತೆ ಕೇಳುತ್ತಾ ಮಲಗಿದ್ದು...ಇಷ್ಟವಾದ ಹಾಡನ್ನು  ತಾಸುಗಟ್ಟಲೆ ಗುನುಗಿದ್ದು, ಹಗಲುಗನಸು ಕಂಡಿದ್ದು, ಹಾಗೆ ಒಬ್ಬಳೇ ಮುಗುಳು ನಗೆ ನಕ್ಕಿದ್ದು...
ಹೀಗೆ ಆ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಕಳೆದ ಅವೆಷ್ಟೋ ಸುಂದರ ಕ್ಷಣಗಳು... ಅವೆಲ್ಲಾ ನಿನ್ನೆ, ಮೊನ್ನೆಯೇನೂ ಅನ್ನಿಸುವಷ್ಟು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಹಸಿರಾಗಿವೆ...

ಆ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ಅದೇನೋ ಒಂಥರಾ secured  feeling  ಇರ್ತಿತ್ತು. ಇಡೀ ಮನೆಯವರೆಲ್ಲಾ ಕೆಳಗೆ ಹರಟುತಿದ್ದರೆ, ನಾನೊಬ್ಬಳೆ ಅವೆಷ್ಟೋ ರಾತ್ರಿ ಅಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಳೇ ಕುಳಿತಿರುತಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ಜೊತೆಗೆ ನಾನು ಅವೆಷ್ಟೋ ಸಮಯ ಕಳೆದಿದ್ದೇನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು eternal solitude  ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು.

T.V ಯಲ್ಲಿ  "My  Autograph "  ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಿ, ಮೇಲೆ ಬಂದು ಅತ್ತಾಗ, ಅಜ್ಜನ ಜೊತೆ ಜಗಳ ಮಾಡಿ ಮುನಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ಅಕ್ಕ ಬರೆದ ಪತ್ರವನ್ನು ಒಂದೇ ಉಸಿರಿನಲ್ಲಿ ಓದಿದಾಗ, ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನ ನೆನಪಾಗಿ ಒಬ್ಬಳೇ ಬಿಕ್ಕಳಿಸಿದಾಗ, ರಾತ್ರಿ ಕೆಟ್ಟ ಕನಸು ಕಂಡು ಬೆಚ್ಚಿದಾಗ.... ನನ್ನ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿದ್ದುದು ಅದೇ ಕೋಣೆ, ಅದರ ನಾಲ್ಕು ಗೋಡೆಗಳು ಮತ್ತು ಆ ಕಿಟಕಿ......

ನನ್ನ ಅವೆಷ್ಟೋ guilt, confessions ,ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ, ಕಣ್ಣೀರು, ಗೊಂದಲ ಹಾಗು ಜ್ಞಾನೋದಯಗಳಿಗೆಲ್ಲಾ ಆ ಕೋಣೆ  ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ.... ಅಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಎಷ್ಟೋ ಕ್ಷಣಗಳು  ಮನದಾಳದಲ್ಲಿ ಹಾಗೆ ಮಾಸದೆ ಉಳಿದುಬಿಟ್ಟಿವೆ...
ಎರಡು ವರ್ಷವಾಯಿತು, ಅಜ್ಜನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗದೆ.... ಯಾಕೋ ಆ ಕೋಣೆಯ ನೆನಪು ಕಾಡುತ್ತಿದೆ....